BK Veteranen 2026

Na een jaar onderbreking stond het Belgisch kampioenschap voor veteranen opnieuw op de kalender. Judoclub Hamme was sterk vertegenwoordigd en zakte voor deze editie, die plaatsvond in Louvain-la-Neuve, met vijf deelnemers af.

Ladies first.
Griet mocht de spits afbijten. In het veteranencircuit wordt niet alleen rekening gehouden met geslacht en gewicht, maar ook met leeftijd. De categorieën lopen van F1 tot F8 (en M1 tot M8 bij de heren), waarbij elke reeks een leeftijdsspanne van vijf jaar omvat (F1: 30–34 jaar, F2: 35–39 jaar, enzovoort). Afhankelijk van het aantal deelnemers worden categorieën samengevoegd. Griet kwam zo terecht in een poule F3/F4.

Tegen oudgediende Allison Hollevoet moest Griet zich vooral beperken tot verdedigen. Het werd een gesloten wedstrijd, met veel aandacht voor de gevaarlijke sumi gaeshi en tomoe nage van haar tegenstander. Griet verweerde zich kranig, maar moest uiteindelijk de duimen leggen.

Vervolgens, tegen Duhoux, kon Griet de partij meer naar haar hand zetten. Via een mooie combinatie van makikomi naar ko-soto-gari scoorde ze een yuko. Ze behield de controle en creëerde de beste kansen: winst voor Griet.

In haar laatste kamp, tegen oude bekende Hannelore Goossens, liep ze op een counter van haar ippon seoi nage. Ze raakte niet meer uit de daaropvolgende houdgreep. Resultaat: een knappe zilveren medaille voor Griet.

Nog voor de lunch kwam het Willebroeks fenomeen in actie.
John werd ingedeeld in een poule van drie, die verder werd afgewerkt in een reeks.

Hij begon wat aarzelend aan zijn kampioenschap, maar pakte wel meteen winst. Samen met coach Sven werd zijn volgende tegenstander geanalyseerd: rustig blijven, actief blijven en de tegenstander laten aanlopen tegen shido’s. Tegen Johns competitieve aard in, maar vertrouwen in de coach loont. En zo geschiedde: enkele shido’s later plaatste hij zich voor de halve finale.

Ondergetekende vond het dan tijd voor een snelle koffie. Jammer genoeg vond John het op dat moment ook tijd voor een snelle ashi guruma. Een wedstrijd die hij tot dan prima controleerde en die hij met een mooie ippon kon beëindigen.

De finale. Intussen was onze reporter, binnensmonds vloekend door de gemiste halve finale, weer klaar om de wedstrijd te volgen.
Die begon met een opvallende beslissing: John werd bestraft met een shido voor “te hard vegen”. Hij liet het niet aan zijn hart komen en scoorde via een overname een yuko. Daarna hield hij de wedstrijd volledig onder controle. Coach Sven zag dat het goed was. Resultaat: goud én de titel van Belgisch kampioen voor John.

Na een korte pauze mochten Carl, Sven en Glenn aan de opwarming starten. Noah nam plaats op de coachstoel.

Glenn kwam uit in een poule van vijf en kreeg dus meteen vier kampen voorgeschoteld. Hij maakte meteen korte metten met de tegenstand: een uitstekend uitgevoerde tomoe nage leverde een wazari op, gevolgd door een nog mooiere uchi-mata — ippon.

Daarna profiteerde Glenn van een slecht uitgevoerde aanval. Hij schakelde meteen over naar de grond, waar zijn tegenstander snel moest afhaken.

Ook zijn volgende kamp eindigde in ne-waza. Glenn werkte naar zijn kenmerkende kanteltechniek richting kata-gatame. Toen zijn tegenstander even leek te ontsnappen, schakelde hij meteen over naar kesa-gatame. Twintig seconden later was de overwinning een feit en mocht hij zich opmaken voor de finale.

Na wat voorbereidende coaching door Noah ging Glenn aan de slag tegen Gunnar De Laet. Het werd een spannende en gesloten wedstrijd, met veel verdedigend werk. Toch slaagde Glenn erin om met een sterke tai-otoshi een yuko te scoren. Die bleek voldoende voor de overwinning. Goud en ook voor Glenn de titel van Belgisch kampioen — proficiat!

Ook Carl, die zich eerder op de dag had ingezet als coach voor zowel Hamse als bevriende judoka’s, kwam in actie in een poule van drie.

Zijn tegenstander werkte zich al snel naar een hansoku-make door een opeenstapeling van shido’s.

Daarna bleef Carl geduldig wachten op een fout, en die kwam er. Bij een poging tot kata-guruma kon hij de aanval ontwijken en zijn tegenstander richting tatami sturen: ippon. Opnieuw goud en een Belgische titel voor Judoclub Hamme. Proficiat, Carl!

Sven werd ingedeeld in een poule van vijf en had dus eveneens vier kampen voor de boeg. Zijn openingskamp was snel beslist: met een krachtige ura-nage haalde hij meteen ippon binnen. Coach Noah was tevreden.

Vervolgens trof Sven een Algerijnse tegenstander, die een stuk taaier bleek. Hij kwam eerst op achterstand na een overname (wazari), gevolgd door een yoko-tomoe-nage (yuko). Tijd om een versnelling hoger te schakelen: met een o-soto-otoshi bracht Sven de stand terug dichterbij. Daarna stapelde zijn tegenstander de shido’s op, wat uiteindelijk leidde tot winst voor Sven.

Tegen Marc Willems volgde een bijzonder explosieve start. Meteen na hajime werd een tomoe nage ingezet, wat resulteerde in een bebloede lip voor Sven. Na een discutabele fase waarin een score werd ontzegd en een korte onderbreking voor verzorging, stelde hij orde op zaken. Met een overtuigende ashi guruma besliste hij de wedstrijd met ippon.

De laatste partij van de dag bracht hem tegenover een bekende naam in het veteranencircuit: Benoit Vandeperre. Sven had duidelijk de smaak van de ashi guruma te pakken en besliste ook deze partij na een minuut. Proficiat, Sven, met je eerste plaats en je titel van Belgisch kampioen.

Vijf judoka’s, vier Belgische titels en een zilveren medaille.
Een resultaat om trots op te zijn, en tegelijk een mooie bevestiging van de sterkte van het Hamse veteranenteam. Met enkele vertrouwde namen — Ollie, Anouk, Joke, Els en Karo — die dit jaar moesten passen, zijn we ervan overtuigd dat we volgend jaar met nog meer supporters zullen afzakken… en met nog meer zilverwerk huiswaarts keren 😉. Dank aan alle supporters voor de steun langs de mat.